Dolar 43,7288
Euro 51,9267
Altın 7.075,98
BİST 14.180,69
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Trabzon 20°C
Çok Bulutlu
Trabzon
20°C
Çok Bulutlu
Cts 18°C
Paz 13°C
Pts 19°C
Sal 16°C












Reklam

ABD’nin SDG’den Neden Vazgeçti Prof. Dr. Ata Atun

ABD’nin SDG’den Neden Vazgeçti Prof. Dr. Ata Atun
2 Şubat 2026 12:59
374
A+
A-

ABD’nin SDG’den Neden Vazgeçti
Prof. Dr. Ata Atun

Suriye’nin kuzeyinde son on yılda yaşananlar, büyük güçlerin bölgeye nasıl baktığını anlamak açısından öğretici bir örnek sunuyor. 2026 Ocak ayında ABD’nin Suriye De-mokratik Güçleri’nden (SDG) desteğini fiilen çekmesi, birçok kesim için “ani” bir karar gibi algılansa da, aslında bu adım uzun süredir biriken stratejik tercihler zincirinin son halkasıydı. Bugün tartışılması gereken soru, ABD’nin neden vazgeçtiğinden çok, ne-den bu noktaya gelindiğidir.

ABD–SDG ilişkisi, hiçbir zaman eşit ortaklığa dayanan bir ittifak olmadı. Bu ilişki, IŞİD’le mücadele gibi somut ve sınırlı bir hedef üzerine kuruldu. Washington açısın-dan SDG, sahada Amerikan askerlerinin yerini alabilecek işlevsel bir güçtü. Ne daha fazlası ne de daha azı. Sorun, bu askeri işbirliğinin zamanla siyasi bir projeye dö-nüşmesi beklentisiydi. SDG, ABD’nin askeri varlığını kalıcı bir güvence olarak okudu; oysa ABD için bu varlık her zaman geçici ve koşulluydu.

Kartvizit

Kartvizit Baskı

Markanız için modern ve profesyonel kartvizit tasarımları.

Hemen Sipariş Ver

Zaman içinde sahadaki koşullar değişti. IŞİD’in askeri kapasitesi büyük ölçüde kırıldı, Suriye’de merkezi yönetim yeniden güç kazandı ve Şam, uluslararası sistemle yeni-den temas kurmaya başladı. Bu tablo, ABD’nin “vekil güç” ihtiyacını azalttı. Bir devlet-le muhatap olmak, bir silahlı örgütle muhatap olmaktan daha az riskli ve daha öngörü-lebilir hale geldi. Dolayısıyla Washington, maliyeti artan bir ortaklığı sürdürmek yerine, stratejik önceliklerini güncellemeyi tercih etti.

Bu tercihte Türkiye faktörünü görmezden gelmek mümkün değil. SDG’ye verilen des-tek, yıllardır Ankara–Washington hattında ciddi bir gerilim başlığıydı. NATO müttefiki bir ülkenin güvenlik kaygılarının sürekli ertelenmesi, ABD açısından sürdürülebilir değildi. Yeni dönemde ABD, Ortadoğu’da askeri yükünü azaltmayı ve bölgesel aktör-lerle çalışmayı öne çıkaran bir çizgiye yöneliyor. Bu çerçevede Türkiye gibi devletler öne çıkarken, SDG gibi yapılar geri planda kalıyor.

SDG açısından bakıldığında ise yaşananlar kaçınılmaz bir hayal kırıklığı yarattı. ABD desteği çekildiğinde, örgütün sahadaki hareket alanı daraldı; Arap aşiretlerinin mesa-fesi ve Şam’ın askeri baskısı, özerklik iddialarını fiilen boşa çıkardı. Bugün gelinen noktada “entegrasyon” söylemi, birçok SDG mensubu için bir tercih değil, zorunluluk olarak görülüyor.

Bu tablo, büyük güçlerin duygusal değil, çıkar temelli hareket ettiğini bir kez daha gösteriyor. ABD’nin SDG’den vazgeçmesi, ahlaki bir tartışmadan ziyade stratejik bir hesaplamanın sonucu. Suriye sahasında artık yeni bir denge kuruluyor ve bu denge-de silahlı vekil yapıların alanı daralıyor.

Sonuç olarak, ABD’nin SDG’den çekilmesi bir son olduğu kadar bir uyarıdır da. Böl-gedeki tüm aktörler için mesaj nettir: Büyük güçlerin desteği kalıcı değil, koşulludur. Gerçek güvence, dış aktörlerin vaatlerinde değil, bölgesel uzlaşı ve gerçekçi siyaset zemininde aranmalıdır.

Prof. Dr. (İnş. Müh.), Doç. Dr. (UA. İliş.) Ata ATUN
Akademisyen,
KKTC Cumhuriyet Meclisi 1. Dönem Milletvekili

haber yazarı ıstanbul spor guncel